พอดีวันนี้เกิดอาการอยากดูกระทันหัน ไม่ได้บอกใครสักคน แบบว่าอยู่ๆก็อยากไปดูเลยออกไปเมเจอร์ตอนประมาณ 11 โมง(ประมาณว่าตื่นมาแล้วอาบน้ำออกไปเลยอ่ะ)

ตอนแรกไปถึงหิวข้าวมั้กๆ คิดว่าจะดูรอบ 11.40 แต่จากอาการที่เกิดขึ้น ขืนดูละก็ไม่รอดแน่(หิวข้าวจนหน้ามืดแล้วอ่ะตอนนั้น ) เลยซื้อรอบ 12.30 แล้วลงไปกินเชสเตอร์

ไปเจอเด็กคนนึง ไม่เข้าใจมันเลยจริงๆ ทำไมมันต้องเอาผ้ามาผาดไหล่ด้วยก็ไม่รู้แถมผมตัดสั้นแต่ด้านหน้าไปต่อผมซะยาวมาครึ่งหน้าเลย ดูแล้วมันอุบาศก์พิลึกอ่ะ

ก็เลยรีบๆกิน แล้วก็ขึ้นไปดูหนัง อยากจะบอกว่าใครที่ยังไม่ได้ดู รีบๆไปดูซะนะ รับรองว่าจะรักชาติขึ้นอีกเป็นกองเลย บอกตามตรงดูแล้วเกลียดพวกขายชาติสุดๆเลย(ไอ้ตัวที่มันโดนด่าแบบนี้อ่ะ "ทักษิ*...ออกไป" เนี่ยไอ้ตัวนี้แหละ)แต่ภาคนี้ทรายเปลืองตัวอีกเรื่องนึงแล้วนะครับท่าน ทั้งจูบ ทั้งนม มีให้ดูหมดเลยอ่ะ แต่มณีจันทร์น่ารักดีนะ พระนเรศวรก็เท่ แต่ที่แจ่มสุดสงสัยจะเป็นบุญทิ้งอ่ะ เพราะดูแล้วสงสัยภาคนี้จะเป็นพระเอกนะเนี่ย หุหุ แต่บอกแค่นี้พอละ เดี๋ยวจะเลยไปจนถึงไคล์แม็กซ์ ยังไงก็ขอแนะนำให้ไปดูนะงับ เพราะดูแล้วสนุกมากจริงๆ มันส์กว่าภาคองค์ประกันหงสาอีก แต่เพิ่งจะรู้นี่แหละ ว่าสมัยนั้นมีไรเฟิลด้วยอ่ะ อยากรู้ว่ามันคืออะไร ไปดูซะนะตอนท้ายสุดก่อนจบ อันนั้นแหละ ไรเฟิลสมัยก่อนอ่ะ อิอิ

 

ป.ล. พอดีเจอรูปสมัยก่อน(ตอนก่อนจะหล่อขนาดนี้อ่ะ อิอิ) เห็นแล้วเลยเอามาให้ดูกัน เผื่อเพื่อนๆไม่เคยเห็นกันอ่ะนะ

หลังจากที่ตั้งใจว่าวันที่ 9 กลับมาถึงลำปางว่าจะมาเขียนเลย แต่ที่ไหนได้ กลับกลายเป็นว่าเครื่องคอมยังไม่มีโอกาสได้จับเลยด้วยซ้ำ

ด้วยความที่ว่า เครื่องคอมอยู่ที่ร้านแม่ แต่กลับต้องไปนั่งเฝ้าร้านอยู่ที่ร้าน 2 เลยไม่มีโอกาสได้แตะต้องคอมเลย คิดถึงเพื่อนๆจนใจจะขาดอยู่แล้วอ่ะ

ที่มาอยู่ลำปางนี่จริงๆมีเรื่องจะเล่าให้ฟังเยอะเลยนะ แต่ไม่รู้จะเริ่มที่เรื่องไหนก่อน เอาเป็นว่าไปทีละเรื่องละกันนะ แบบว่าจริงๆจำไม่ค่อยได้อ่ะ มันเลยต้องเอาไปเป็นเรื่องๆ อิอิ

     มาอยู่ลำปางเรื่องแรกเลยที่พยายามทำใจอยู่ก็เรื่องเล่นบาสนี่แหละ เล่นยังไงมันก็ไม่เหมือนกับเล่นที่ กทม. จริงๆเลยอ่ะ แต่ตอนนี้พยายามคิดให้มันเหมือนอยู่นะ ไปๆมาๆเลยเลิกคิด แต่เปลี่ยนอาชีพไปวิ่งซะงั้นอ่ะ เดี๋ยวนี้ไม่ได้เล่นบาสไม่เป็นไร ขอได้วิ่งพอละ เดี๋ยวนี้วิ่งได้ดีขึ้นนะ จากตอนแรกสนามมันยาวประมาณ 700 - 800 เมตร(ที่นี่เป็นสวนที่คนลำปางมาวิ่งกันเยอะมากๆ ใจความหลักๆก็จะมาดูสาวนั้นแหละ อิอิ ) วิ่งได้แค่ 2 รอบก็หมดแรงละ ตอนนี้กลายเป็นวิ่งรวดเดียวได้ 5 รอบเลย ตอนแรกก็งงๆเหมือนกันว่าวิ่งเข้าไปได้ยังไง ที่ไหนได้ ลองมาคิดๆดู อ๋อ วิ่งไปดูสาวๆไปมันก็ได้ 5 รอบพอดีเลยอ่ะ(เพิ่งจะรู้สาวลำปางน่ารักเยอะสุดๆเลยอ่ะ ชอบๆ อิอิ) แถมบางครั้งมีวิ่งเกินอีก เนื่องจากกำลังจะครบ 5 รอบมองไปข้างหน้า เห็นสาวๆเดินกันสองคน เลยไม่หยุดวิ่ง เนื่องจากอยากไปดูหน้า มันเลยทำให้วิ่งเกินไปเรื่อยๆอ่ะ เหอๆๆๆๆ

     แต่ตอนนี้ที่เจ็บใจสุดก็ยังคงอยู่ที่เรื่องบาสนั้นแหละ เรื่องแรกเลยคือเรื่องแข่งบาส ตกลงว่าอดแข่งซะงั้นเพราะ เจ้าปุ้ยกับเจ้าเดย์ไม่มาแข่งตูเลยอดแข่งเลย(รู้งี้ตอนมีเด็กมาชวนเข้าทีมตูเข้าทีมนั้นไปซะก็ได้แข่งแล้ว เซ็งเจงๆเลยอ่ะ) แถมรองเท้าของ Reebok ที่ทางบริษัทบอกจะส่งมาให้มันก็ยังไม่ได้ส่งมา สงสัยต้องกลับไปเอาที่ กทม.ซะแล้วละ

     จริงๆมันก็มีอีกหลายเรื่องเลยนะ แต่คงเล่าอีกยาวยังไงเดี่ยวไว้เขียนมาเล่าให้ฟังใหม่ละกันนะ แต่ตอนนี้ที่สำคัญสุดคือ พรุ่งนี้จะกลับ กทม.แย้ว อิอิ  เดี๋ยวกลับไปถึงจะเล่นบาสให้เอียนกันไปข้างนึงเลยคอยดูจิ...ยังไงไว้เดี๋ยวเจอกันละกันนะเพื่อนๆทุกๆคน บ๊าย

 

じ☆ve.Ball.じ☆ve

เมื่อวันที่ 3 ที่ผ่านมาเป็นวันแต่งงานของไอ้เจ้าสิงเพื่อนร้าก...

 

คืนวันที่ 2 อ่ะ มันนัดให้ไปซ้อมเดินเพื่อเตรียมการเป็นเพื่อนเจ้าบ่าว ไปถึงจริงๆก็ไม่มีอะไรมากหรอก แต่จะมีก็แค่ไม่น่าเชื่อว่าสิงตัวมันก็ใหญ่นะ(สูง 185 ได้มั้ง ตูแค่ 175 เองอยากสูงเท่ามันบ้างอ่ะ ) แต่ไม่คิดเลยว่าจะเป็นคนที่ร้องไห้ง่ายขนาดนี้ เอิ๊กๆๆๆ ขนาดแค่ซ้อมอ่ะ ตัวเกรงซะจนเจ้าสาวยังบอกเลยว่าจะเกรงทำไมนักหนา แถมเกือบๆจะร้องไห้ออกมาด้วยซ้ำ(ขนาดแค่ซ้อมนะเนี่ย ) หลังจากนั้นก็ไม่มีไรมาก จบจากซ้อมก็นัดกันว่าพรุ่งนี้เจอกันกี่โมงอะไรแบบเนี่ย ก็จบไม่มีอะไร...

 

วันที่ 3 นัดกันไว้ว่าตอนเช้าให้ไปช่วยแห่ขันหมากหน่อย ตอน 8 โมงเช้า ไอ้เราด้วยความที่เป็นเพื่อนที่ดีมากๆๆๆๆ ตื่นมันซะ 10 โมงเลย  แบบว่าสงสัยเมื่อคืนนอนเร็วไปหน่อย มันเลยนอนยาวเลยไง สิงโทรมาซะเกือบ 5 รอบแต่ขอโทษคร๊าบ ข้าพเจ้าไม่ได้ยินเสียงโทรศัพท์อ่ะ ตกลงงานเช้าเลยไม่ได้ไปเลย เพราะมัวแต่นอนหลับ ตอน 11 โมงเลยนีบไปที่บ้านเจ้าสาวเพื่อไปเตรียมตัวเป็นเพื่อนเจ้าบ่าว ไปถึงเจ้าสาวกำลังแต่งตัวอยู่เลย ส่วนเจ้าบ่าวไปดูงานที่โบถส์ก่อน(เหนื่อยแทนเจ้าบ่าวจริงๆวุ้ย ทำเองหมดทุกอย่างเลยอ่ะ ) เจ้าสาวบอกว่า "พี่บอลล์ เมื่อเช้าไม่ตื่นอ่ะดิ พี่สิงงอนเป็นลูกขนุนเลยเนี่ย บอกว่าไม่ยอมมาจะให้เป็นช่างกล้องให้หน่อย" ไอ้เราก็ตอบไปว่า "เพิ่งตื่นเมื่อตอน 10 โมงนี่เองอ่ะ"(แต่ในใจคิดว่า อ้าวตูก็นึกว่าจะให้ไปช่วยโห่ ที่ไหนได้จะให้ตูเป็นช่างกล้องซะงั้นอ่ะ) หลังจากนั้นพอเจ่าบ่าวมาก็มีการบ่นเป็นหมีกินผึ้งนิดหน่อย แล้วประมาณเที่ยงๆ ตูกะเจ้าบ่าวก็เข้าไปที่โบสถ์ก่อน ในงานตอนเริ่มพิธีอ่ะนะเป็นอย่างคิดจริงๆด้วย เจ้าสาวยังไม่ทันจะเดินเข้ามาเลย(ตอนนั้นเป็นเพลงประมาณ แทม..แทม..ทาแลม..แทม..แท้ม..ทาแลม อะไรประมาณนี้อ่ะ)เจ้าบ่าว ร้องไห้ซะงั้น ดีนะที่ชุกใจคิด เตรียมกระดาษมาให้มันด้วย ไม่งั้น สงสัยมีแป้งเลอะกันบ้างละท่านๆ เหอๆๆๆ...จบจากงานตรงนั้นก็ไปต่อกันที่งานตอนเย็น

 

ที่งานตอนเย็นอ่ะนะ จัดได้สวยดีมากๆ แต่ไหงเพื่อนเจ้าบ่าวมากันแค่ที่สนามบาสหว่า ตูละงง เพื่อนมันไปไหนหมดฟ่ะเนี่ย  ที่ไปงานก็มีพี่อาร์มกับแฟน เต้นท์กะแฟน พี่อ้วน เฮียตุ๊กับครอบครัว แล้วก็ตูไปคนเดียว  ไปถึงอาหารก็อร่อยมากๆ แถมมีการแบบว่ากินโต๊ะนี้หมด แอบออกไปเปิดโต๊ะใหม่อีกอ่ะ เอิ๊กๆๆๆ แต่ขอบอกว่าพี่อ้วนกินเก่งโคตรๆ กินซะแบบว่าคุ้มค่าซองที่ใส่มาเลยอ่ะ หลังจากจบงาน(อย่าตกใจนะ จริงๆมีเยอะกว่านี้ แต่ขี้เกียจเล่า ไว้เดี๋ยวเอารูปมาให้ดู ) ก็กลับบ้านทางใครทางมันครับพี่น้อง เพราะยังไงตอนกลางคืนเป็นหน้าที่ของ 2 คนนั้นเค้าจัดการต่อกันเองแหละ 555+

 

เดี๋ยววันพรุ่งนี้ก็จะขับรถกลับลำปางแล้ว คงต้องเปลี่ยนลักษณะการใช้ชีวิตอีกแล้วสิตู เบื่อเจงๆ อยากอยู่เล่นบาสที่นี่กับเพื่อนๆทุกคนต่อ ยังไงไว้เดี๋ยวกลางๆเดือนจะกลับมาเล่นด้วยใหม่อีกสักพักนะ ยังไงไว้เจอกับนะ เพื่อนรักทุกๆคน

 

ป.ล. วันนี้ไปซื้อมาแล้วนะ ลูกบาส Spalding รุ่น Never Flat หมดไปเกือบ 1700 บาทอ่ะ แต่ก็ดี มีลูกบาสใหม่ใช้ละ อิอิ

ป.ล.2 เรื่องรูปยังไม่ได้ไปเอาจากคู่ข้าวใหม่ปลามันเลย ยังไงเอามาแล้วจะรีบโหลดลงมาให้ดูนะคร๊าบ ว่าเพื่อนเจ้าบ่าวหล่อขนาดไหน อิอิ

ว่างเว้นจากการ Update Space ไปซะหลายวันเลย ต้องขออำภัยพ่อแม่พี่น้องทุกท่านด้วยนะคร๊าบ ที่ไม่ได้เข้าไปเยี่ยมชม Space ของท่านๆกันเลย เดี๋ยวจะรีบๆไปเยี่ยมเน้อ

 

มาเล่าเรื่องที่ไปเที่ยวมาดีก่า หลังจากที่วันที่ 29 ตั้งใจไว้ว่าจะไปสวนนงนุชเพื่อไปงานประชุมแทนท่านแม่ท่านพ่อที่เคารพรัก เช้ามาก็ตื่นมาแต่เช้าเลย(ประมาณเกือบๆ 10 โมงอ่ะ แต่ของกระผมถือว่าเช้าอ่ะนะ เพราะนอนตี 4 ทุกวันเลยช่วงนี้ ) ตาลีตาเหลือกแต่งตัวรีบขับรถออกไปพัทยา โชคดีนะที่ไอ้เจ้าเมฆบอกทางไปไว้ก่อนแล้ว เลยขึ้นทางด่วนตียาวไปลงเกือบๆจะบางแสนเลย ถึงตรงนั้นประมาณ 11 โมงนิดๆกะว่าไม่เกินเที่ยงถึงแน่ๆ(ที่รีบไปไม่ใช่ไรหรอก พอดีเค้าเลี้ยงข้าวเที่ยงด้วย ) เอาเข้าจริงๆปาเข้าไปเที่ยงกว่าๆเกือบๆบ่ายโมงเพราะตูหาสวนนงนุชไม่เจอ 555+ พอเข้าไปได้ก็ยังดีนะที่ไปทันกินข้าวเที่ยง แต่พอกินเสร็จเกิดอาการปวดหัวขนาดหนัก เลยแอบหนีออกมาระหว่างการประชุม กลับไปหาที่นอนนุ่มๆที่โรงแรมอ่ะ กะว่าตื่นมาจะไปเที่ยวซะหน่อยที่ไหนได้ ตื่นมาอีกที่ 3 ทุ่มแล้วอ่ะ(ไม่รู้คนเอายาให้กินกะมอมยาตูแล้วถ่ายรูปแบล็คเมล์อ่ะป่าวนะเนี่ย นอนเหมือนโดนยาสลบเลย เหอๆๆๆ) หลังจากนั้นเช้าอีกวันก็ออกไปเที่ยวระยองต่อเลยครับพี่น้อง แต่เรื่องระยองขออุบอิบไว้ไม่เล่าละกันน้า...

 

วันพรุ่งนี้ก็จะเป็นวันแต่งงานของเพื่อนสุดที่ร้ากอีกคนนึง วันนี้ต้องไปทำหน้าที่ซ้อมเพื่อเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวด้วยอ่ะ(ดีใจวุ้ย เพิ่งเคยเป็นเพื่อนเจ้าบ่าวก็ครั้งนี้ละวุ้ย เหอๆๆๆ)แต่พอจบงานนี้สงสัยคงอยู่ กทม. ได้อีกไม่กี่วันก็ต้องกลับไปอยู่ที่บ้านที่ลำปางแล้วนะเนี่ย ไม่รู้ว่าปาฎิหาร์ยที่กำลังรออยู่จะมีมาเกิดกับเราอ่ะป่าว ยังไงก็ขอให้มีเกิดขึ้นมาจริงๆด้วยเถอะ สาธุ...

 

ป.ล. ตกลงโดนแม่ด่าเละเลย ว่ามีอย่างที่ไหน ฝากไปประชุมแอบหนีงานประชุมซะงั้น ซวยไปเลยตู